book.log

nieuwe weblog

2011-03-31T13:01:00.002+01:00

Beste lezers,

vanaf nu vindt u mijn schrijfsels op

madameduloup.blogspot.com

allen welkom, en tot ziens!

Cash: I see darkness - Kleist

2010-03-09T14:01:00.004+01:00

Ik hou wel van de muziek van Johnny Cash, lekker melancholisch en verblijdend opwindend tegelijkertijd.
Aan de hand van liedjes en impressies neemt de tekenaar Klein je mee in zijn strip naar het leven van Cash. Het zware zwarte en donkere leven met genoeg sprankeltjes hoop om toch weer muziek te horen.

"Johnny Cash was een van de grootste muzikanten uit de Amerikaanse muziekgeschiedenis. Bij zijn leven al een legende. In deze graphic novel worden de belangrijkste periodes uit zijn leven behandeld. Hoe hij opgroeide in Arkansas, zijn eerste opnames maakte bij de Sun Studios, kennismaakte met andere grootheden als Elvis Presley en Bob Dylan, zijn optreden in Folsom prison en dankzij Rick Rubin zijn comeback maakte, vlak voor zijn dood in 2003. De filmische manier waarop de tekenaar Kleist het leven van een ster in beeld brengt past helemaal bij de Country-zanger. De manier waarop hij bekende nummers van Cash in beeld brengt zijn de schitterende intermezzos in de biografie."

Uitgever:
Silvester

Verkoopprijs:
€ 19,95

Uitvoering:
gebonden

Artikel status:
Verschenen

ISBN-nummer:
9789058853851

www.boek.be

Het leven zoals het was

2010-03-09T13:31:00.006+01:00

Dit leuke hebbeding van het Huis van Alijn geeft een mooi en vooral kleurrijk overzicht van 4 decennia leven in België.
De jaren 50, 60, 70 en 80 kan je nu ook apart kopen, met nog meer foto's dan in het verzamelde werk.
Het leven zoals het was is vooral fijn omdat het de 4 decennia naast elkaar plaatst per rubriek. Denk maar aan speelgoed, mode, keukens, verzorgingsproducten, vakanties, schoolgerief, e.d.m.
Op een paar stijlelementen en iconen ( zoals Madonna) na, was ik best wel mee met mijn tijd. Een boek om te delen met iedereen, ik zal er zeker mijn grootouders, ouders, liefje, kindje, mee verblijden om samen te mijmeren over de tijd van toen!

"Was het vroeger beter? Hoe zag het alledaagse leven van de Belgen eruit tijdens hun jeugd? Dit boek geeft het antwoord aan de hand van een reis door de tijd en de Vlaamse huiskamers van de jaren 1950 tot de jaren 1980. Vele honderden voorwerpen brengen het dagelijks leven en het klimaat van de jaren waarin meerdere generaties zijn opgegroeid opnieuw tot leven. Een nostalgisch kijkboek voor de hele familie aan de hand van herkenbare thema's zoals de keuken, de school, vakantie, speelgoed. Het leven zoals het was verzamelt het beste uit de succesvolle boeken De jaren 50, 60, 70 en 80 in Belgie, en toont de enorme veranderingen die zich in de Vlaamse gezinnen heeft voltrokken sinds de jaren 1950. Met een inleiding van Marc Reynebeau." www.boek.be

Uitgever:
LANNOO NV

Verkoopprijs:
€ 29,95

Aantal pagina's:
400

Uitvoering:
paperback

Artikel status:
Uitverkocht

ISBN-nummer:
9789020986952

Et on tuera tout les affreux - Boris Vian

2009-04-28T12:54:00.007+01:00

Heb me de afgelopen maand 'verdiept' in maar weer eens een Vian boek. Als ik de Nederlandse versie nog eens tegenkom dan koop ik ze, want Vian speelt weer met woorden.
Et on tuera... is geschreven onder zijn 'pseudoniem' Vernon Sullivan, een zogezegd Amerikaanse schrijver, waarvan Vian de vertaling schreef. Schandaal en protest alom.

Wat mij betreft alweer een aanrader!

Om het boek te illustreren even een citaatje:

In ‘Et on tuera tous les affreux' (in vertaling verschenen onder de titel ‘en al wie lelijk is maken we af') laat Vian het verhaal uiteindelijk landen op een eilandje in de Stille Zuidzee waar dokter Schutz zijn toevlucht heeft genomen tot een in mijn verbeelding tot seksboerderij ingerichte vesting. Het pad dat vanuit de omliggende weiden naar de boerderij voert is geflankeerd door gekruisigde en gespietste ‘lelijkerds'. Om hun nek dragen de lijken een bordje: ‘Uiterlijk gebrek'. Schutz creëert schepselen van ongekende schoonheid; de meest begerenswaardige mannen en vrouwen bevolken zijn boerderij. Schutz' creaturen blijken emotieloze seksbeluste machines. En zo laat Vian ze ook tekeer gaan. De seks die Vian beschrijft prikkelt niet en voelt koud. Zo kan de aandacht van de lezer volledig uitgaan naar de scherpe afstandelijke stijl die Vian hanteert om de lezer geen grip te laten krijgen op een zweverig dwaas verhaal dat heerlijk wegdrinkt. Vian teast zijn lezers op een verrukkelijke manier.

door Jerzy.Plenzdorf in de volkskrantblog

BC: La Cicatrice - Bruce Lowery

2008-06-17T11:36:00.002+01:00

Vond een bookcrossing boek!

Moet het nog lezen, maar vind dit wel geweldig!

Het schuim der dagen - Boris Vian

2008-03-22T19:00:00.006+01:00

'Boris Vian, Het schuim der dagen, Parijs 1963, Nederlandse vertaling bij De Arbeiders Pers, 1967.

Colin was bijna klaar; hij was uit het bad gestapt en had een ruime bouclé handdoek om zich heen geslagen, die alleen zijn benen en zijn bovenlijf bloot liet.

Rijke jongelui genieten van het leven, Duke Ellington klinkt op de achtergrond, een butler componeert de meest fantastische gerechten. Er wordt getrouwd en gefeest, het leven lijkt mooi en vooral absurd. De grote schrijver Jean-Sol Partre wordt geadoreerd, maar daarna gaat het langzaam mis. De boeken van Partre verzamelen leidt ongelukkigerwijs tot brandstichting en uiteindelijk zelfs moord. En het belangeloos doen waar je zin in hebt, wordt de ondergang van de personnages. Het geld raakt op, er groeien waterlelies in je longen en de muis met lange zwarte snorharen komt noodlottig aan haar einde.

Een vermakelijk boek dat oplettendheid vereist om de absurde en verdraaide werkelijkheid te kunnen blijven volgen.'

Arjen van Meijgaard

Ik zou het niet beter kunnen verwoorden. Vian blijft me verbazen met zijn absurditeit die tegelijkertijd zo wáár is!

Enkele fragmenten:

'Dat palingpasteitje is uitstekend,' zei Chick. 'Hoe kwam je op het idee om dat te maken?
'Het idee is van Nicolas,' zei Colin. 'Er is een paling - of liever gezegd er was een paling - die elke dag in z'n wastafel kwam door de koudwaterleiding.'
'Dat is merkwaardig,' zei Chick. 'Waarom was dat?'
'Hij stak zijn kop eruit en slurpte de tandpastatube leeg, door er met zijn tanden op te drukken. Nicolas gebruikt alleen maar Amerikaanse ananastandpasta en daar zal hij op afgekomen zijn.'

of:

'Ze keek hem aan. Ze lachte en legde haar rechterhand op zijn schouder. Hij voelde haar koele vingers op zijn hals. Hij verkleinde de ruimte tussen hun twee lichamen door middel van een contractie van de rechterbiceps, vanuit de hersenen overgebracht door een paar met overleg geselecteerde schedel-zenuwen.
Chloé keek hem nog steeds aan. Ze had blauwe ogen. Ze bewoog haar hoofd om haar krullende en glanzende haar naar achteren te schudden en legde, zonder enige aarzeling, met een resoluut gebaar, haar voorhoofd tegen de wang van Colin. Om hen heen viel een overvloedige stilte en het overgrote deel van de wereld scheen de gasvormige toestand te verkiezen en vervluchtigde.
Maar, zoals te verwachten was, hield de plaat op. Toen pas kwam Colin terug tot de echte werkelijkheid en merkte hij dat een deel van het plafond van glas was, waar een aantal bovenburen door zat te kijken, dat een dichte rij lissen de onderste helft van de muren aan het oog onttrok, dat verschillend gekleurde gassen uit hier en daar aangebrachte openingen ontsnapten en dat zijn vriendin Isis voor hem stond en hem ptievoertjes aanbood op een hercynisch schaaltje.
‘Dank je, Isis,’ zei Chloé en schudde haar krullen.
‘Dank je Isis,’ zei Colin, en nam een miniatuur bliksemschicht, een vertakte variant.'

en:

'Chick kwam de winkel uit. Binnen had hij niks gevonden dat de moeite waard was. Onder het lopen keek hij naar zijn voeten in de rood-bruin leren schoenen en hij verwonderde zich er over dat de één hem de ene kant op wilde trekken, en de ander de tegenovergestelde kant. Hij dacht enkele ogenblikken na, construeerde in gedachten de bissectrice van de hoek en wierp zich in de richting van die lijn. Hij werd op een haar na overreden door een grote, zwaarlijvige taxi en hij dankte zijn lijfsbehoud slechts aan de sierlijke sprong, die hem op de voeten van een voorbijganger deed belanden, welke laatste vloekte en naar het ziekenhuis ging om zich te laten verzorgen.'

Het rode gras - Boris Vian

2008-02-08T18:47:00.000+01:00

Zeer surrealistische maar ook zeer analytische en oprecht sprekende roman.
Maar wat bedoelt Vian met het beestje van Senator Dupont?
De Wappiti in het Nederlands of de Ouapiti en français...
Een hert kan het niet zijn, het moet iets kleins zijn.
Is het een echt bestaand diertje ?

De man die van vrouwen hield - François Truffaut

2008-01-27T20:24:00.000+01:00

Bij gebrek aan de film las ik het boek. Erg grappige en gevatte vertelling over Bertrand, een ingenieur, zo schat ik van midden de 30 jaar, die de ene vrouw na de andere voor een nachtje of een weekje weet te strikken. Vooral op vrouwenbenen, verdoken in een zijde jurk of een soepele rok, is hij zot. Bij zijn begrafenis staat dan ook niet 1 vrouw maar tientallen. De ene geschokt dat zij niet de enige is, de andere met een genoegzaam gezicht en nog een andere met een trieste uitdrukking om de lippen.
Een boek dat je in een avond uitleest, zonder veel gedachten, maar met tegelijkertijd een glimlach én een wrang gevoel.
Hij is helemaal geen verleider, sympathie verdient hij niet, en toch geef je het hem.
Wat moet deze film prachtig verfilmd zijn, op een onrechtstreekse manier een ode aan de schoonheid van de vrouw !

Boris Vian : biografie / Philippe Boggio

2008-01-17T12:56:00.000+01:00

De biografie van 384 pagina's is eindelijk uit.
Eindelijk? Neen, ik heb spijt dat het uit is!
Dit boek waarin ik al van in oktober aan het lezen ben vertelt het leven van Boris Vian.
Het geeft me een enorm leuk gevoel nu zoveel meer te weten over deze toch wel bijzondere man. Tegelijkertijd heb ik spijt dat ik niet verder kan lezen en zo dieper kan graven in deze artistieke persoonlijkheid.
Ik hoorde het eerst over Boris Vian via zijn lied 'Fais-moi mal, Johnny' dat hij samen zong met Magalie Noël.
Daarna ben ik gaan opzoeken wat hij nog zoals uitvoerde binnen de Franse muziek.
Ik moet toegeven het internet is hiervoor een enorme grote hulp geweest. Dankzij andere Vian-verzamelaars kwam ik in contact met zijn trompet spelende, zingende, pratende, geïnterpreteerde en vooral grappige muzikale oeuvre.
In zijn biografie zijn slechts de laatste hoofdstukken gewijd aan de liedjesschrijver, platenproducer en chansonnier Vian.
Wat ik hiervan zeker wil onthouden Boris Vian als rock & roll trio met Michel Legrand en Henri Salvador (die overigens veel liederen interpreteerde van Vian).

Het grootste deel van de biografie gaat voornamelijk over Boris als schrijver.
Het valt me op hoe moeilijk hij het had om door te breken in het literaire Parijs van de jaren '50. Het grootste succes als schrijver kende hij dan ook pas na zijn dood in 1959.
Vorige herfst las ik 'Ik zal spuwen op jullie graf' (J'irai cracher sur vos tombes) dat hij schreef als zo gezegde vertaler van een Amerikaans detectiveroman van de hand van Vernon Sullivan. De kritiek die het boek te verwerken kreeg bleef Boris tot lang na het verschijnen ervan volgen en vervolgen.
In augustus las ik zijn 'Manuel de St-Germain-des-Prés' (1974), zoals het meeste van z'n werk, pas verschenen na zijn dood. Hierin bundelde hij getuigenissen en verhalen over de toch wel turbulente wijk in Parijs. Wat me boeit is de de manier waarop hij de gewoonste dingen des levens beschrijft, steeds met een tikkeltje ironie en een rebelse kant. De lezer op zijn geweten wijst en toch niet het ideale voorhoudt!
Misschien komt het ook daardoor dat zijn schrijfstijl hem niet altijd in dank werd afgenomen.
Vian lezen in zijn moedertaal is geen makkie. Ik besef dat ik het Frans nog niet genoeg de baas ben. Daarom kocht ik vandaag op de tast enkele vertalingen, die ik leerde kennen door de biografie (handig zo'n vertaallijst achteraan het boek)

Het rode gras (vert.1969)
Het schuim der dagen (vert. 1967)
De figurant (vert. van het laatste verhaal uit Les Fourmis, 1976)

Toch ligt hier nog te wachten in het Frans:

l'Herbe rouge (1950)
L'écume des jours (1947)
l'Automne à Pekin (1947)

En bestelde ik ook op de tast een boekje waar ik hopelijk veel van verwacht, namelijk:

en avant la zizique ... et par ici les gros sous (1958)

Verder laat deze biografie me nog meer zin krijgen. Niet alleen in het ontdekken van Vian's oeuvre maar ook dat van Jacques Prévert, Orson Welles en Raymond Queneau.
Ook ben ik nieuwsgierig naar de films van Vadim en Prévert en wens ik meer informatie over Vicomtesse M-L Bousquet (vriendin van Jean Cocteau), Hot d'Dee, Yves Gibeau, Pierre Kast, ... en en en.

Mijn honger is nooit gestild!

Titel: Boris Vian : een biografie / Philippe Boggio ; vert. [uit het Frans] door Théo Buckinx
Auteur: Philippe Boggio
Medewerker: Théo Buckinx
Jaar: cop. 1996
Uitgever: Baarn : De Prom
Vert. van: Boris Vian. - Paris : Flammarion, 1993
Omvang: 384 p., [32] p. foto's. ; 24 cm
ISBN: 90-6801-406-4

paard van troje

2008-01-07T17:34:00.000+01:00

Sinds vandaag ben ik in het bezit van dit boek! Woehoe!
Ik kocht het, net als Jevgeni, in de nieuwe boekenwinkel in mijn geliefde stadje, Gent.
'Paard van Troje' bevindt zich in de Volderstraat, vlakbij de druk bezochte winkelstraten, vol shoppende en goedlachse mensen. Maar natuurlijk ook tussen de concurrentie. De Slegte, de Fnac, de Kaft,... en Eci (eh bah!) liggen vlakbij!

Als je het niet echt weet loop je de eerste keer zo voorbij de etalage van het Paard van Troje. Maar zodra je aan de Chacha-etalage komt of aan 't winkeltje van Caron begint er toch iets te kriebelen in je rechter oog. Je keert algauw terug om hun kelderraampjes eens van naderbij te bekijken. Mhh je kan hier wel spreken van zo'n echte gezellige boekhandel, een tof en zeer vriendelijk team, tijd voor al je vragen, en de sfeer en inkleding erg warm.
Van harte aanbevolen!
En in Leuven is er ook een (Ladeuzeplein) en die schijnt net zo fantastisch te zijn!

www.myspace.com/hetpaardvantroje

Jevgeni Sokolov

2007-12-06T16:46:00.000+01:00

Er bestaat nu ook een Nederlandse vertaling van Gainsbourg's Evguénie Sokolov !
Uitgeverij Sea Urchin schreef hierover volgende tekst:

Op het album 'Mauvaises Nouvelles des Étoiles' van Serge Gainsbourg uit 1981 bevindt zich het nummer 'Evguénie Sokolov'. Hoewel op de lp-hoes een bijbehorende songtekst is afgedrukt, zijn op de plaat alleen winden, geborrel en gerommel te horen begeleid door reggae van The Wailers uit Jamaica. De songtekst is dan ook niets anders dan een fragment uit Gainsbourgs gelijknamige verhaal waarin een aan chronische winderigheid lijdende kunstschilder de hoofdrol speelt.
'Evguénie Sokolov', door Gainsbourg betiteld als een 'parabolisch verhaal', is een obscene zwarte komedie over de opkomst en ondergang van een kunstschilder die bij toeval ontdekt hoe zijn winderigheid hem behulpzaam kan zijn bij het produceren van abstracte kunst, een ontdekking die leidt tot wereldwijd succes.

Gainsbourg, die beweerde dat het verhaal autobiografisch is, schetst in elegante zinnen en zorgvuldig gekozen bewoordingen een hilarisch en tegelijkertijd dramatisch leven dat model staat voor de obsceniteit van het kunstenaarschap, de kunstwereld en het succes. Het verhaal is nu voor het eerst in het Nederlands beschikbaar onder de titel JEVGENI SOKOLOV. Jan Pieter van der Sterre zorgde voor de vertaling waarvoor hij een werkbeurs van het Fonds voor de Letteren ontving.

Serge Gainsbourg (1928-1991) begon zijn roemruchte loopbaan aan de École des Beaux-Arts waar hij les kreeg van Fernand Léger. Als bijverdienste speelde de jonge kunstenaar piano in allerlei Parijse clubs en bars, waar Boris Vian hem in 1957 ontdekte. Vanaf zijn eerste EP 'Le Poinçonneur des Lilas' werd duidelijk dat Gainsbourgs composities, of liever de combinatie van aangenaam in het gehoor liggende melodieën en nihilistische, dubbelzinnige of ronduit obscene teksten, onderdeel waren van een strategie die erop gericht was de hypocrisie van heersende normen en waarden aan te tonen. De door Gainsbourg bewonderde Dadaisten golden daarbij als voorbeeld, en dan met name Francis Picabia. Gainsbourg verwees in zijn werk meerdere malen naar Picabia; zo komt in JEVGENI SOKOLOV een citaat voor uit Picabia's schandaleuze boek 'Jésus-Christ Rastaqouère'.

JEVGENI SOKOLOV is de bekroning van een consequente lijn anaal getinte werken die Gainsbourg in 1972 inzette met het nummer 'La Décadanse', voortzette met nummers als 'Des Vents Des Pets Des Poums' en de film 'Je T'Aime, Moi Non Plus' (waarin Gainsbourg het succes van zijn gelijknamige hit ridiculiseerde en op de proef stelde).

Jevgeni Sokolov
oorspronkelijke titel: Evguénie Sokolov
© Éditions Gallimard 1980
vertaling Jan Pieter van der Sterre
isbn: 90 75342 11 x

Pierre & Gilles - Taschen

2007-11-11T15:47:00.000+01:00

Après ma visite de l'exposition au Jeu de Paume "Pierre et Gilles, Double Je" je doutais d'acheter le catalogue. Il était très lourd, mais environ 40 euro pour 460 pages de photos, c'est pas beaucoup! Je regardais les pages, mes photos préférées, je sentais l'encre de l'imprimerie, je caressais la couverture. Oui, j'avais compris, ce livre était le mien! Et je ne regrette pas! Oh là là il est formidable, ce rétrospectif d'incroyable duo éternel! Voici quelques pages d'imprimerie Taschen:

Pierre et Gilles, Double Je, 1976-2007
Ardenne, Paul / Koons, Jeff
Hardcover 24 x 30 cm, 460 pages
ISBN 978-3-8228-4650-6
€ 39.99

En een zoen van jou - Paul van Ostaijen

2007-10-14T09:48:00.000+01:00

De cd-boeken van uitgevrij Lannoo bekoren me steeds weer. Een er van is het poëzie boek van Paul van Ostaijen, gelezen door Jan Decleir.

te lezen op de site van Lannoo:

Jan Decleir koos de mooiste gedichten van Paul van Ostaijen en brengt ze samen in dit boek met cd. In het boek kan je de gedichten nalezen, op de cd luister je naar Decleirs persoonlijke vertolking van deze vernieuwende, expressionistische dichter.

Je kan er ook luisteren naar Van Ostaijens 'Vers 5'

                            
     VERS 5
    _________


Ik zou willen een jazz op de melodie van
                    Frère Jacques
ik vind het jammer dat ik niet meer
                    triktrak
                    kan spelen in mijn geboortedorp^

Moeder hier
        zit
        de veelbelovende knaap

te midden protestantse feldwebels en professoren

         ik
         de laatste katholiek
         de laatste gnostieker
                    HIER IS TE ZIEN
HALT  !                                 KATOLIEK
            DE LAATSTE


          de laatste heresiark
         van de leer der immanens
         zoon geboren uit Montanus en Maximilla


dochter uit Katarine Emmerich en Mister Eckehardt
Sainte Madame Jeanne Marie Bouvières de la Mothe Guyon
                                                                  priez pour moi
professoren hier is de laatste gnostieker
hij rookt een sigaret terwijl hij nuttigt
de Eucharistie
                       en toch
                 en toch
Ik zou willen naakt zijn
een bittere smaak is mijn tong
    misschien is het gif
          ben ik een zoon                                 !
                                                              r
                                                            e
                                                          t
                                                        h
                                                      c
                                                    o
                            Ik ben een   d

                ik ben bang

en ik zou willen een jazz op de melodie van
              FRERE  JACQUES

www.lannoo.be

De laatste filmmagnaat - F. Scott Fitzgerald

2007-10-06T13:11:00.000+01:00

Toen ik vorige week maar weer eens de Slegte binnen liep zocht ik naar schrijvers in mijn hoofd die ik al lang vergeten was. Terwijl ik de 'nieuw' binnengekomen dvd's bekeek viel mijn oog op een bekende rug! '
Last Call' een film die ik hier in m'n kast heb staan en toch reeds 3 maal bekeek. Oorspronkelijk kocht ik hem voor de hoofdacteur Jeremy Irons, maar later herbekeek ik hem met een veel grotere interesse. Hij handelt namelijk over de schrijver F. Scott Fitzgerald. En ja, de film speelt zich af op het moment dat hij zijn laatste (onvoltooide) boek schrijft.
Soit, de verloren schrijver kwam terug tot leven in mijn hoofd en het toeval wil dat ik juist dat boek vond in de Slegte!
De cover (gebaseerd op het verfilmde boek) leek me nogal romantisch en flauw, het begin van het boek leek me net hetzelfde.
Maar langzaamaan werd ik meegetrokken in zijn verhaal, verteld door zowel de auteur, als een jong meisje, als uit het standpunt van het hoofdpersonage (filmmagnaat Monroe Stahr).

Heel dubieus soms, maar wel erg nieuwsgierig makend. Het verhaal is gebaseerd op het leven van filmproducer Irving Thalberg in Hollywood. Fitzgerald leerde deze waarschijnlijk kennen wanneer hij in de jaren 30 werkte, bij o.a. het filmproductiehuis MGM, als scriptschrijver.
Ik ben niet gewend aan echte romantische boeken, en toch durf ik zeggen dat dit boek er zo eentje is. Mocht Fitzgerald het afgemaakt hebben zou het er waarschijnlijk helemaal anders hebben uitgezien. Maar zijn verhaal stopt plots, de lezer in het ongewisse latende, wat natuurlijk zorgt voor enige mijmeringen en fantasieën achteraf.
Tenzij je leest wat de uitgever er nog aan toegevoegd heeft. Wat Fitzegerald nu had bedoeld, en welke scripts en noten ze nog vonden. Maar dàt is nog niet aan mij besteed. Eerst wil ik dit verhaal van deze grote filmmagnaat met zijn zwakke gezondheid en sterke wil en passies op me in laten werken.
Ik had verwacht dat Fitzgerald iets poëtischer zou schrijven, maar hij schrijft erg realistisch en zonder schroom. Ik denk dat ik een aantal kleinere werken van hem op de kop zal proberen te tikken. Want dit boek heeft me wel nieuwsgierig gemaakt naar meer !

lees ook mijn mening over de film

Jean Cocteau me bouleversait

2007-09-25T16:02:00.000+01:00

Ondergedompeld worden in Cocteau's teksten is een van de leukste literaire gewaarwordingen die ik ooit ervoer.

Zijn bewerkingen van Antigone of het Oedipus verhaal zijn subliem.
Al vat ik niet alle verwijzingen naar mythes, legendes, klassiekers, (politieke) gebeurtenissen, associaties met auteurs,... toch kan ik maar niet genoeg krijgen van zijn geschrijf.

Lees ik een theatertekst dan zie ik de personages in mijn gedachten, Cocteau maakt ze echt levend. De personages van Les mariés de la Tour Eiffel zijn zodanig goed beschreven dat je echt een gezicht ziet bij de verschillende figuren.
De dialogen zijn in zijn teksten vaak zeer spitsvondig en humoristisch of meeslepend tegelijkertijd.
Zo krijg je bij L'aigle à deux têtes bijna wonderlijke monologen, terwijl ze wel een dialoog vormen.

Ik beeld me in hoe de uitvoering van zijn theater in combinatie met het acteursspel, de muziek en het decor de toeschouwers in een vreemde verwarring bracht.

In zijn Livre blanc dat hij onder een pseudoniem publiceerde (maar waarvan iedereen de auteur onmiddellijk herkende) vertelt hij over zijn eerste gevoelens van homoseksualiteit. Het boek is geïllustreerd met prachtige tekeningen van zijn hand.

Geen dialogen of personnages, nee, Jean Cocteau il même! Het toont ook maar weer eens de veelzijdigheid van Cocteau.

Die veelzijdigheid wordt ook weergegeven in het boekje Cocteau sur le fil. Van regisseur naar decorateur, van dichter naar criticus... handig beknopt maar duidelijk boekje voor als je frans nog niet uitgebreid genoeg is om de hele dikke biografieën te lezen die hier en daar opduiken.

closed

2007-07-26T11:40:00.000+01:00

Thomas de leugenaar - Jean Cocteau

2007-07-01T15:06:00.000+01:00

Na lang zoeken vond in de bibliotheek toch nog een vertaalde roman van Jean Cocteau.
Hij stond niet in de rekken maar kwam uit het magazijn!
Thomas l'imposteur is uit het Frans vertaald door Greetje van den Bergh.
Het boek is uitgegeven door Goossens, Tricht in 1989 en telt 109 pagina's.
Je kan het voorlopig enkel op de kop tikken in tweedehandswinkels. Ik zal mijn best mogen doen! Niet dat het boek me overdreven wild enthousiast maakte, maar ik vind het toch een hebbeding. Het verhaal op zich is zeer voorspelbaar. De jonge Guillaume Thomas doet zich ten tijde van de 1e wereldoorlog voor als de neef van een hoog geplaatste generaal. Hierdoor ontmoet hij een aantal interessante personages en gaan alle deuren voor hem open. Met alle gevolgen van dien: liefde, afgunst, verwarring,... en tenslotte de dood. Zoals ik zei is dit alles redelijk voorspelbaar, maar Jean Cocteau zorgt er toch voor dat je in een soort twijfel blijft hangen. Een soort ongewilde nieuwsgierigheid vervult je hele wezen bij het lezen van deze roman. Tegelijkertijd zie je ook de onzin in van de loopgraven en de talloze oorlogsslachtoffers.
Kortom, Cocteau did it again!

"Er zijn mensen die alles hebben maar er niet in slagen anderen dat te laten geloven, rijken die zo armzalig zijn en edele mensen die zo ordinair zijn dat zij uiteindelijk schuchter worden van de ongelovigheid die zij wekken, en iets verdachts over zich krijgen. Bij sommige vrouwen worden zelfs de mooiste parels vals. Omgekeerd zijn er ook vrouwen bij wie valse parels echt lijken. Net zo bestaan er mensen die een blind vertrouwen inboezemen en voorrechten genieten waarop zij geen aanspraak kunnen laten gelden. Tot dat gelukkige slag mensen behoorde Guillaume Thomas."

Chansons de Gainsbourg - collectif

2007-05-19T10:48:00.001+01:00

"Trois volutes pour trois facettes d’un génie de la scène musicale, d’un personnage unique, sulfureux, provocateur, scandaleux, attachant, sincère…
Une pléiade d’auteurs reconnus a participé, avec talent, à la relecture des textes les plus emblématiques de Serge Gainsbourg. Ce projet exceptionnel rend hommage à ce peintre-musicien-compositeur-poète-écrivain-acteur-réalisateur qui a marqué des générations d’artistes, et un public qui le suit encore, aujourd’hui, à travers son héritage."
Plus (avec en pdf les 6 premiers pages du BD) sur www.soleilprod.com

Serge Gainsbourg en BD, j'avais jamais cru ça! Mais dès que je l'avais caressé avec mes yeux et mes mains, j'étais sûr! Serge vit encore dans les têtes des jeunes artistes, des admirateurs, des coeurs brisés, des rêveuses, des gens comme toi et moi. Ils sont beaux les BDs, pas touts, mais ils m'aident de comprendre et de 'vivre' un peu plus les chansons. Serge est un monde à part, un être à découvrir et redécouvrir et à vivre vers les yeux de mon propre univers et vers l'art d'autres artistes.

TOME 1 : POLARS POLAIRES
* Scénariste :COLLECTIF
* Déssinateur :COLLECTIF
* Coloriste :COLLECTIF
* EAN :9782849462836

TOME 2 : MELODY ET MARILOU
* Scénariste :COLLECTIF
* Déssinateur :COLLECTIF
* Coloriste :COLLECTIF
* EAN :9782849464212

TOME 3 : FILLES DE FORTUNES
* Scénariste :COLLECTIF
* Déssinateur :COLLECTIF
* Coloriste :COLLECTIF
* EAN :9782849466438

Dagboek van een duizendkunstenaar - Jean Cocteau

2007-04-28T13:42:00.000+01:00

"Voor deze selectie dagboekaantekeningen uit de jaren 1942-1964 is geput uit het Journal sous l'occupation dat Cocteau tijdens de oorlogsjaren heeft bijgehouden, en uit de tot nu toe verschenen delen van zijn Le passé defini. De notities in deze Privé-domein geven een prachtig beeld van het artistieke leven in die jaren in Parijs." ...

Sinds korte tijd ben ik gefascineerd door Cocteau. Nadat ik een van z'n gedichten las, bleef ik stil vol bewondering. Deze zomer lees ik de 3 toneelstukken (in het frans) die ik reeds kocht en op mijn boekenrek staan te wachten: Les enfants terribles, Les parents terribles & L'aigle à deux têtes. Ligt ook nog te wachten voor na de examens: Cocteau par lui-même, l'écrivains de toujours. Maar voorlopig lees ik, in het nederlands dus, zijn dagboeken. Al ken ik lang niet alle schrijvers, kunstenaars, critici, politiekers, waarover Jean Cocteau schrijft, toch krijg ik het gevoel of ik een beetje in die periode vertoef. Soms lijkt het wel of ik me echt naast hem bevind, met hem meeloop, mee denk, mee kanker op sommige critici, mee hoogdravend kan discussiëren over een slecht theaterstuk,...maar ook onbewust mee geniet, en lach, en het absurde van sommige situaties inzie, mee het gevoel krijg van laisser faire en vooral van je m'en fou, je fais ce que je veux! Zalig zo kunnen leven, de andere kant van dit leven is wel de vele kritiek en jaloersheid die je ten laste wordt gelegd. Maar Jean Cocteau lijkt zich er goed mee te kunnen verzoenen. Gelukkig maar, anders had hij nooit deze dagboeken geschreven zoals ze zijn!

Jean Cocteau
Dagboek van een duizendkunstenaar 1942 - 1954
Privé-Domein nr.230
De Arbeiderspers, Amsterdam - Antwerpen
isbn: 90-295-0925-2

L'Hymne à l'amour - Edith Piaf

2007-04-19T19:06:00.000+01:00

Couldn't resist to take this little book with me! Oh i freaked out. I was searching a book like this for a long time! Okey, it doesn't contain all her songs, but now i can take this book with me, sing in the open air, on a holiday, or at home standing in my living room, dreaming of this little amazing wonderful woman. And just read the words of Jean Cocteau, what a man!

And again it's from 'le livre de poche'!

Edith Piaf
L'Hymne à l'amour
le Livre de Poche
isbn 978-2-253-09624-5

Bonnie en Clyde - John Neal

2007-04-15T20:16:00.000+01:00

Vorige vrijdag maakte ik tijd om nog eens rustig in de zetel te gaan zitten. Gewapend met chocolademelk én dit toch wel spannende verslag over het beroemde 'roverskoppel'. Ik vond het boekje in een tweedehands winkel in De Haan. De week erna zag ik het ook in de Kringwinkel, uiteraard aan een veel lagere prijs. Tant pis!
Ondanks de stoten die B&C allemaal uithalen voelde ik tijdens het lezen toch een lichte vorm van sympathie opkomen. Het relaas worst 'opgevrolijkt' door wel 12 échte politie foto's en foto's uit de film (die ik nog niet zag). Evenals Jekyll et Hyde leerde ik Bonnie en Clyde kennen door Serge Gainsbourg. Zijn duo met Brigitte Bardot als Bonnie en zichzelf als Clyde is zowel als muziekfragment en als videoclip onweerstaanbaar. Serge verbaast me steeds meer, zo kwam ik tot de ontdekking dat zijn Melody Nelson gebaseerd is op Nabokov's Lolita. Wat ik dus ook al las! Zo'n associaties vind ik wonderlijk leuk, en zij zorgen ervoor dat ik nog meer wil weten en lezen over de desbetreffende auteurs, artiesten, personages,..

Gérard Depardieu - Roberto Chiesti

2007-03-18T13:11:00.000+01:00

Avant-hier je commençait à lire et sentir Gérard.
C'est un livre en français alors je dois prends mon temps. Je lire et relire, je note des mots, je traduis, je soupire (mais avec plaisir). J'ai envie de voir beaucoup de films que je n'ai pas encore vu, j'ai peu de temps!

Broché: 127 pages
Editeur : Gremese (29 septembre 2005)
Collection : Grands acteurs de notre temps
Langue : Français
ISBN: 8873015913

Docteur Jekyll et Mister Hyde - Stevenson

2007-02-28T18:40:00.000+01:00

Enfin, j'ai lu, ce livre de Stevenson,
que je connaissait seulement de la chanson de Serge Gainsbourg.
J'ai lu, j'ai rie, c'était captivant,
et ce livre me demandait de lire et relire encore.

Après j'ai écouter encore la chanson, je l'aime!
Maintenant je veux voir le film,
et après acheter ce livre, car c'était de la bibliothèque.
Je n'aime pas rendre les livres que j'aime...

Mais tant pis!

Eerste leerschool der liefde - Flaubert

2007-02-25T18:32:00.000+01:00

Ik was al eens begonnen in dit boek, maar raakte niet verder tot de 10 eerste pagina's. Nu is het boek uit, na 2 jaar ben ik er terug in begonnen.
En met veel plezier! en verlangen ! genietend van de schrijfstijl het romantische het zoekende en zo herkenbare, zo eenvoudige.

Lolita - Nabokov

2007-01-20T15:31:00.000+01:00

Na de 2 films, nu ook het boek aan het lezen, in een vertaling van Rien Verhoef. In het begin leek deze nogal Hollands, maar naarmate het einde vordert, stoor ik mij hier niet meer aan.
De woordspelletjes die Nabokov gebruikt met zijn Engels-Frans maken me soms echt aan het lachen. Ondanks het harde en soms schrikwekkende thema, zit het boek vol knappe beschrijvingen en 'zinspelende' opsommingen. Ondertussen lees ik de Engelse versie en luister tegelijkertijd naar de zoete stem van Jeremy Irons, die voorleest. (hier kan je na een klein beetje reclame, naar een fragmentje luisteren).

Lolita - Vladimir Nabokov
isbn 90-234-1998-7
www.debezigebij.nl

2007-01-16T12:02:00.000+01:00

petits et plus petits livres

2006-12-14T17:54:00.000+01:00

Je voyais ce petit livre et je l'ai acheté immédiat! C'est pour ma collection des livres (informatifs) de poches!
Voici ce qu'il écrit au dos:
Vous vous posez une question sur une orthographe délicate, l’accord du participe passé, les adjectifs numéraux ? Vous vous demandez parfois d’où peuvent bien venir les mots courants ? Vous hésitez sur le genre de termite, obélisque ou apogée ? Cette nouvelle édition du Petit Livre du français correct (220 000 ex. vendus) qui comprend notamment des ajouts sur la ponctuation et les figures de rhétorique, vous apporte toujours plus de réponses sur les pièges et les subtilités de la langue française.

J'ai acheté aussi ce plus petit livre génial: "Un format amusant pour trouver rapidement l'orthographe ou le sens d'un mot"

Deux livres pour voyager au langue française !

www.efirst.com et www.larousse.fr

Le petit livre de Le français correct/Julaud, Jean-Joseph;
isbn: 2 75400 069 0
Le plus petit Larousse/Larousse; isbn: 2 03 532264 2

Cyrano de Bergerac - Edmond Rostand

2006-12-05T15:47:00.000+01:00

This is not the original cover of my book, but for some undefined reason blogger don't want to post it.
My book is also from the 'Livre de poche' edition in Paris. I once bought it in one of my favorite second hand shops. I already knew this story of Cyrano de Bergerac beacause i saw that fabulous movie, featuring Gérard Depardieu as Cyrano.
As i said before i like to reread movies or theaterplays, well it was great fun reading those rhymes!
Cyrano and his nose, his broke heart, his unspoken love, his tricks, his devoted and therfore permitted jealousy, etc.

CYRANO
Alors, que la mort vienne! Cette ivresse, c'est moi, moi, qui l'ai su causer! Je ne demande plus qu'une chose...
CHRISTIAN, sous le balcon.
Un baiser!
ROXANE, se rejetant en arrière.
Hein?
CYRANO
Oh!
ROXANE
Vous demandez?
CYRANO
Oui...je...
AChristian, bas: Tu vas trop cite.
CHRISTIAN
Puisqu'elle est si troublée, il faut que j'en profite!
CYRANO, à Roxane
Oui, je...j'ai demandé, c'est vrai...mais justes cieux! Je comprends que je fus bien trop audacieux.

www.livredepoche.com

even gelukkig - dimitri leue

2006-12-04T14:50:00.000+01:00

Annie G. deed me enorm veel plezier met dit jeugdboek van Dimitri Leue, het is dan ook mijn eerste boek dat ik van hem lees.
De ondertitel 'over verliefden, de liefde en dan ook nog wat verdriet' kan elke richting uit. Maar ik vond dat de verschillende verhalen in dit boek toch eerder een triestige kant van de liefde tonen. Het gaat o.a. over opoffering, ouders, (on)begrip, maar vooral over afscheid.
De bijhorende cd met muziek waarnaar je kan luisteren terwijl je leest heb ik overgeslaan. Lezen en luisteren tegelijkertijd is niet zo voor mij weggelegd.
Het is een zeer poëtisch boek, met hier en daar ook een 'echt' gedicht, maar die konden mij minder bekoren.

"Liefste Seppes,
Beadem mij. Drie centimeter tussen je mond en mijn rug. Een luchtige massage. Verander mij in je ademwolk en kijk naar mij. Hoe ik verander. Een tijger. Een hert. Een viool. Een lepel. Ik verander. Een fles. Drink mij tot op de bodem leeg. Hergebruik mij. ..."

Even Gelukkig
Dimitri Leue
Uitgeverij Lannoo
2006
isbn 978-90-209-6277-2

omtrent edmund

2006-12-01T17:40:00.000+01:00

Wannes van de Velde is vooral bekend als zanger. Maar zijn (theater) teksten en proza zijn al even mooi als zijn chansons.
Omtrent Edmund Rössler is het verhaal over de toevallige ontmoeting tussen twee mannen in het stadspark te Antwerpen.
Het relaas van hun vriendschap, overpeinzingen, hun verleden, hun dromen en hun geheimen.
Deze monoloog werd in 1997 gebracht door Theater De Korre te Brugge, met Mich Walschaerts als de man (Mich) die Edmund (Monneke) ontmoet.

"Wat is er, Monneke?"
En hij wijst, efkes, in de richting van die meiskes, die intussen al lank achter den hoek waren verdwenen.
"Die meiskes... hebd'e dat gezien?"

"Niet zwanzen hee, Monneke! Die zijn mischien hoop en al twaalf jaar! Daar zou e'k ik nie' aan beginnen é'k van u was...", zeg'k ik zo, half voor de lol en half serieus.

"Neeje; 't gaat over 't beeld, puur dat beeld; die schoolmeiskes in de mist... zo zuiver... Het bestaa', Mich; de ongerepte sereniteit bestaa'. D'r zal nooit niks verloren zijn."

En hij zweeg. En da' was 't leste. 'k Heb hem daarna nie' meer gezien; nie' in't park, nie' in den bunker,...

SERBIA the bradt travel guide

2006-11-26T18:34:00.000+01:00

Because i want to visit my dearest friend "Le vent" i bought the one and only travel guide i could find:
Serbia, The BRADT travel guide ...
It almost sound like BAD travel guide, but hey, that's certainly the wrong association!
This guide gives me a lot of basic information, but also the historical and political facts (i sometimes wonder if they're still current..) ...

The one thing i have to avoid when i arrive in Belgrade: Getting a taxi.. Damn, i wanted to yell (as if i was a moviestar) T-A-AXI ! reach out my hand and whistle pfffieet TAXI!!
I'll have to ask Le vent if i can borrow her wings, can i?

www.bradtguides.com

RIMBAUD de biografie

2006-11-24T16:02:00.000+01:00

Sinds begin september lees ik de biografie van Arthur Rimbaud. Dit is een dikke kanjer geschreven door Graham Robb.
In dit boek wordt niet alleen Rimbauds literaire levensloop belicht, maar ook wat daarna kwam. Zijn rondreizen, zijn handelspraktijken, zijn koloniale omzwervingen, het contact met zijn familie, de stoten die Verlaine uithaalt achter Rimbauds rug, etc.
Aan de hand van een boeiend geschreven verhaal, citaten en fagmenten, bibliografische verwijzingen en al wat je nodig hebt om een biografie te schrijven, loods Graham Robb mij door deze toch wel zware levenstocht.
Dat verklaart meteen waarom ik nu (omstreeks eind november) nog 100 van de 474 pagina's te lezen heb.
Maar die lees ik beetje per beetje, op momenten waar vermoeidheid niet kan toeslaan, met veel plezier en interesse.

Rimbaud de biografie
Graham Robb
Uitgeverij Bert Bakker (Prometheus)
ISBN 9035123425

Evguénie Sokolov

2006-11-19T15:58:00.000+01:00

Ben beginnen lezen in Serge Gainsbourg's Evguénie Sokolov. Beluister het gelijknamige lied en u weet waar ik het over heb!

J'ai commencé à lire (pas à pas) Evguénie Sokolov de Serge Gainsbourg. Ecoutez la chanson du même nom, et comprenez de quoi je parle!

"Evguenie Sokolov is a novel about an artist who uses his intestinal gases as the medium for his scandalous artwork. What once was a huge smelly and noisy problem in his social and sex life becomes a tool for success in the early eighties art world."

ou bien:

"Auteur, compositeur, chanteur, photographe et metteur en scène, Serge Gainsbourg a écrit le roman d'un peintre, Evguénie Sokolov. Un peintre génial et solitaire. Mais quel est le secret de son génie, de ce vibrato du dessin, de cette manière " sismographique " qui fait sa gloire ? C'est ce mystère que révèle le roman. Un style froid et précis ajoute à la provocation d'un récit qui expose le destin le plus insolite que l'on puisse imaginer. Sarcastique et drôle, pour raconter une tragique histoire, Serge Gainsbourg nous propose en fait une " allégorie "."

Ik maak een woordenlijst die ik dan bij het boekje voeg. Want anders kan ik blijven opzoeken, telkens ik een passage herlees.

J'ai décidé de me faire un lexique du livre. Sinon je dois rechercher tout les mots en temps que je relis des passages.

Enkele woorden, Quelques mots (avec traduction néerlandaise)

dégager	opstijgen, zich ontwikkelen, vrijkomen ( van geur, rook )
fétidité, une	stank, walgelijke/akelige lucht
inique	zeer billijk, zeer onrechtvaardig
nauséabond	misselijkmakend(geur), weerzinwekkend, walgelijk
pudique	kuis, ingetogen, zedig, discreet, fijnzinnig
pulvériser	verpulveren, verstuiven, vermorzelen

Moeder, ik wil bij de revue

2006-10-28T18:08:00.000+01:00

Als bewonderaar van Wim Sonneveld kon dit boek niet ontbreken in mijn collectie. De Pluche reeks van Nijgh&Van Ditmar krijgt als steeds al mijn lof!

Op eenvoudige wijze worden hierin de verschillende liedteksten die Wim Sonneveld zong en vertelde en soms ook zelf schreef (en/of bewerkte) bijeen gebundeld.
Ook deze uitgave (zoals we gewend zijn van de Pluchereeksen) is vergezeld van een cd. Ik kan u vertellen, het is een unicum, een hiervoor onuitgegeven opname van 'Pierrot aan de lantaarn' uit een voorstelling van 1951 bij opening van de 'Boekenweek'. Wim Sonneveld als Pierrot en Guus Verstraete als Harlekijn vertolken de tekst van Martinus Nijhoff:

Harlekijn:
Ik heb nog nooit de gijns ontdekt
Die volgens jou het leven trekt
Een mens moet leven als een kind
Wat uitgelaten en wat blind

Pierrot:
Ik was als kind te ouwelijk
Ik was als man te vrouwelijk
Leven is dromen, en de dood
Denk ik, is 't die ons wakker stoot

Meer info bij Nijgh & Van Ditmar

Barberine

2006-09-15T17:23:00.000+01:00

Ik kreeg voor m'n verjaardag van Roland een klein maar uiterst verzorgd boekje.
'Barberine' van Josephine Schreibers, is een historisch fictief verhaal dat zich afspeelt in jawel, Gent.

Het is een jeugdboek, en dat voel je wel aan de schrijfstijl, het leest heel vlot en wekt enorm veel fantasie op. Daarbij is het nog eens prachtig geïllustreerd door Serge Baeken.

Laat je verrassen door dit schrijfsel en reis mee naar het 18e eeuwse stadscentrum van Gent.

"...
Barberine hoorde hoe haar moeder zich in het boudoir aan het klaarmaken was voor het debutantenbal. Het belletje van haar dienstmeid klepperde alsof er brand was uitgebroken.
'Ma nouvelle robe à dos flottant!' riep ze gebiedend. Haar moeder vond dat ze deftig klonk als ze Frans sprak.
..."

meer (hollandse) info op www.crime.nl
Helaas is de bijhorende website www.barberine.be niet meer actief!

Le dernier métro

2004-06-19T11:48:00.000+01:00

J'aime bien lire des scénarios des films que j'ai vu.
Un de mes préférés: Le Dernier Métro, un film de François Truffaut.

Quand je le lis je revis le film dans ma tête, mon corps et mes souvenirs.
C'est presqu'une extase explosive.

petite bibliothèque des cahiers du cinéma